Η Δημοκρατία των ΜΜΕ ή πως εκτρέφεται ένα μακάριο πρόβατο

..αυτή καθεαυτή η δομή των ΜΜΕ είναι σχεδιασμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να επιφέρει την συμμόρφωση προς το κυρίαρχο δόγμα.Σε ένα χρονικό διάστημα 3 λεπτών , μεταξύ δύο διαφημίσεων ή με 700 λέξεις , είναι αδύνατον να παρουσιάσεις ασυνήθιστες σκέψεις ή εντυπωσιακά συμπεράσματα , μαζί με τα επιχειρήματα και τις αποδείξεις που απαιτούνται για να τους προσδώσουν κάποια αξιοπιστία.Η αναμάσηση ευχάριστων ευσεβειών δεν αντιμετωπίζει τέτοιο πρόβλημα.

..Η αντιπαράθεση με την εξουσία είναι δαπανηρή και δυσχερής.Επιβάλλονται υψηλά κριτήρια αποδείξεων και επιχειρημάτων , και η κριτική ανάλυση , φυσικά , δεν είναι ευπρόσδεκτη απο εκείνους , οι οποίοι είναι σε θέση να αντιδράσουν έντονα και να καθορίσουν τις επιβραβεύσεις και τις τιμωρίες..….τα ΜΜΕ υπηρετούν τα συμφέροντα της κρατικής εξουσίας και των μεγάλων εταιρειών , τα οποία είναι στενά συνδεδεμένα , κατασκευάζοντας τις ειδήσεις και τις αναλύσεις τους με έναν τρόπο , ο οποίος ενισχύει τα κατεστημένα προνόμια , περιορίζοντας , επομένως , τις διαφωνίες και τις συζητήσεις…..Συχνά , οι δημοσιογράφοι φτάνουν σε ένα υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού , όσον αφορά την εργασία τους , επιδεικνύοντας θάρρος , ακεραιότητα και τόλμη και σε αυτούς περιλαμβάνονται και πολλοί από αυτούς που εργάζονται στα ΜΜΕ , τα οποία ευθυγραμμίζονται με τις προβλέψεις του μοντέλου προπαγάνδας.Δεν υπάρχει καμία αντίφαση σε αυτό.Εκείνο το οποίο τίθεται υπό αμφισβήτηση δεν είναι η εντιμότητα των απόψεων που εκφράζονται ή η ακεραιότητα εκείνων που ερευνούν τα γεγονότα , αλλά μάλλον η επιλογή των θεμάτων και η προβολή των προβλημάτων , το φάσμα των επιτρεπόμενων να εκφραστούν απόψεων , οι αδιαμφισβήτητες αρχές , οι οποίες καθοδηγούν την ειδησεογραφία και το σχολιασμό της , καθώς και το γενικό πλαίσιο που επιβάλλεται για την παρουσίαση μιας ορισμένης άποψης για τον κόσμο.

…Γι’αυτούς , δημοκρατία σημαίνει ότι οι πολίτες θα πρέπει να έχουν την ευκαιρία να ενημερώνονται , να συμμετέχουν στην έρευνα στη συζήτηση και στη διαμόρφωση της πολιτικής και να προωθούν τα προγράμματά τους , μέσω της πολιτικής δράσης.Εμείς (οι Αμερικάνοι) έχουμε μια στενότερη αντίληψη για την δημοκρατία :Ο πολίτης είναι καταναλωτής , παρατηρητής , όχι όμως και συμμετέχων.Το κοινό έχει το δικαίωμα να επικυρώνει πολιτικές , τις οποίες δημιουργούν άλλοι (αν αναγάγουμε τη σκέψη του Τσόμσκι στα δικά μας π.χ.Σχέδιο Ανάν ,βιβλίο Στ΄δημοτικού , ελληνοτουρκική φιλία , Κυπριακό και νοηματοδοτήσουμε το ΄΄άλλοι΄΄ μπορούμε να σκιαγραφήσουμε μέρος των ΄΄δικών μας΄΄ ιδεολογικών μηχανισμών προβατοποίησης και μαντρώματος) εαν όμως αυτά τα όρια ξεπερασθούν , δεν έχουμε δημοκρατία , αλλά μια ΄΄κρίση της δημοκρατίας΄΄ , η οποία πρέπει κατά κάποιον τρόπο να επιλυθεί.

Τα αποσπάσματα είναι απο το βιβλίο του Νόαμ Τσόμσκι , Η βιομηχανία κατασκευής υπηκόων (necessary illusions)σε μετάφραση Νίκου Αλεξίου από τις εκδόσεις Ελεύθερος τύπος.Τα σχόλια στις παρενθέσεις και οι υπογραμμίσεις έγιναν από μένα).Ακολουθεί απόσπασμα από ένα άλλο βιβλίο του με τίτλο Τα ΜΜΕ ως όργανο κοινωνικού ελέγχου και επιβολής που συμπληρώνει μερικές από τις παραπάνω σκέψεις του.

Το δογματικό σύστημα, το οποίο παράγει ό,τι ονομάζουμε προπαγάνδα, όταν συζητά για τους εχθρούς, έχει δυο ξεχωριστούς στόχους. Ο ένας στόχος είναι ό,τι ενίοτε ονομάζεται«πολιτική τάξη», το 20% περίπου του πληθυσμού το οποίο είναι σχετικά μορφωμένο και λίγο-πολύ αρθρώνει κάποιο πολιτικό λόγο, παίζοντας κάποιο ρόλο στη λήψη αποφάσεων. Η εκ μέρους τους αποδοχή του δόγματος είναι βασικό γεγονός διότι είναι σε θέση να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν παράγοντας την πολιτική.Ύστερα, υπάρχει το άλλο 80% περίπου του πληθυσμού. Αυτοί είναι κατά τον Λίπμαν «οι θεατές της δράσης», τους οποίους αναφέρει ως «το συγχυσμένο κοπάδι». Αυτοί υποτίθεται ότι πρέπει να υπακούουν σε εντολές και να μην φράζουν το δρόμο των σημαντικών ανθρώπων. Είναι ο στόχος των ΜΜΕ: των λαϊκών εφημερίδων, των κωμικών σήριαλ, των τηλεπαιχνιδιών κλπ.
Αυτοί οι τομείς του δογματικού συστήματος χρησιμεύουν στον αποπροσανατολισμό των μαζών και ενισχύουν τις βασικές κοινωνικές αξίες: την απάθεια, την υποταγή στην εξουσία, την υπέρτατη αρετή της απληστίας και του προσωπικού κέρδους, την έλλειψη μέριμνας για τους άλλους, το φόβο για πραγματικούς ή φανταστικούς εχθρούς κλπ.
Ο στόχος είναι να παραμείνει συγχυσμένο, το συγχυσμένο κοπάδι, αυτό δεν χρειάζεται να προβληματίζεται με το τί συμβαίνει στον κόσμο. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι ανεπιθύμητο, διότι αν δει μεγάλο μέρος της πραγματικότητας αυτής, μπορεί να θελήσει να την αλλάξει.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα MME δεν μπορεί να επηρεαστούν από τον γενικό πληθυσμό. Οι κυρίαρχοι θεσμοί – πολιτικοί, οικονομικοί ή δογματικοί – δεν είναι απρόσβλητοι από τις λαϊκές πιέσεις. Το ανεξάρτητα (εναλλακτικά) MME μπορούν να παίξουν επίσης ένα σημαντικό ρόλο. Αν και έχουν σχεδόν πάντα εξ’ ορισμού έλλειψη πόρων, κερδίζουν σε σπουδαιότατα με τον ίδιο τρόπο που το πετυχαίνουν οι λαϊκές οργανώσεις, συσπειρώνοντας, δηλαδή, ανθρώπους με περιορισμένους πόρους, οι οποίοι μπορούν να πολλαπλασιάσουν την αποτελεσματικότητα και αντίληψή τους, μέσω της αμοιβαίας αλληλεπίδρασής τους – ακριβώς, η δημοκρατική απειλή την οποία τόσο πολύ φοβούνται οι κυρίαρχες ελίτ.

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Όσοι ενδιαφέρονται να διαβάσουν άρθρα του Νόαμ Τσόμσκι στα ελληνικά μπορούν να βρουν μερικά εδώ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: