Λίγες σκέψεις για την ΄΄οικονομική κρίση΄΄ και την ΕΕ

Το φαινόμενο της λεγόμενης οικονομικής κτλ ΄΄κρίσης΄΄ έχει πλέον αρχίσει να αναπτύσσει δυναμικά χαρακτηριστικά που παραπέμπουν σε χαοτικά μοντέλα ερμηνείας (+πρόβλεψης) του , λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι είμαστε μάρτυρες του μοναδικού (σε μέγεθος ένταση κτλ) στα παγκόσμια χρονικά φαινόμενου χρηματοπιστωτικής αναδίπλωσης (που μόλις ΄΄ολοκληρωθεί΄΄, το κραχ του 1929 θα μας φαίνεται απλή ΄΄βροχούλα΄΄) που πυροδοτείται και πυροδοτεί με τη σειρά του μια αλυσίδα γεγονότων που δρουν ως καταλύτες για μεγαλύτερη αναδίπλωση κτλ.

Οι απεγνωσμένες προσπάθειές των Κεντρικών Τραπεζών για παροχή ρευστότητας καθίστανται αναποτελεσματικές γιατί το κύριο πρόβλημα ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ αυτή καθεαυτή ΑΛΛΑ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ των αγορών και ο αυτοτροφοδοτούμενος (δηλαδή ασχέτως πραγματικών οικονομικών δεικτών) μηχανισμός χρηματοοικονομικής αναδίπλωσης (ζημιές – πιστωτική ασφυξία –φόβος – εκποιήσεις – χρεοκοπίες – μεταφορά μειωμένης αποτίμησης στους υγιείς παίκτες και πάλι ζημιές κτλ)

Με άλλα λόγια ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΄΄ΣΥΣΤΗΜΑ΄΄ ΄΄ψάχνει απεγνωσμένα΄΄ για ρευστότητα (είτε γιατί είναι ΄΄άρρωστο΄΄ είτε για ΄΄κάλυψη΄΄) και δεν διστάζει πολλές φορές και υπο το κράτος πανικού να ΄΄σκοτώνει΄΄ όσο – όσο τις όποιες ΄΄επενδύσεις του΄΄ και να μην αναλαμβάνει ΄΄ρίσκα΄΄(στην ουσία δηλαδή να μη δίνει ΄΄ρευστότητα΄΄ σε άλλες περιοχές ρου συστήματος) .

Όπου ρευστότητα=πίστωση

Έτσι έχουμε πυροδότηση μια περεταίρω μείωσης (μέχρι ακόμα και σημείου εκμηδένισης) της αξίας των συνδεόμενων με το ΄΄άρρωστο΄΄ τμήμα απαιτήσεων που επιδρά και στους ας πούμε (επενδυτικά – χρηματιστηριακά κτλ) ΄΄υγιείς΄΄ παικτες της αγοράς με συνέπεια ο κάθε ΄΄κύκλος καταρρεύσεων΄΄ να δημιουργεί μεγαλύτερες ΄΄εστίες κρίσης΄΄ δεδομένου του ότι σχεδόν κανένας δεν δανείζει κανένα και οι άμεσες και απεγνωσμένες απαιτήσεις ρευστότητας που δημιουργούνται στους ΄΄ασθενείς κρίκους» του συστήματος πυροδοτούν φαινόμενα πτωχεύσεων και πιστωτικής ΄΄αυτοσυγκράτησης΄΄ και αυτοτροφοδοτούμενους και διαρκώς αυξανόμενους (ποιοτικά και ποσοτικά) ΄΄κύκλους κρίσεων΄΄.

Η παρέμβαση των ΚΤ μόνο ως παρηγοριά στον άρρωστο μπορεί να εκληφθεί γιατί:

1.Οι κύκλοι κρίσεων δημιουργούν συνεχώς νέες προβληματικές ΄΄περιοχές΄΄ που δεν μπορούν να προβλεφτούν (χαοτικό μοντέλο) και μέχρι την όποια παρέμβαση των ΚΤ η αλυσίδα έχει μεταγγιστεί μη γραμμικά σε άλλα συστατικά μέρη του οικονομικού συστήματος (φαινόμενο ντόμινο) σε ανώτερο όμως επίπεδο .(δείτε τις δηλώσεις των ΄΄υπευθύνων΄΄ (κεντρικές τράπεζες , επιτροπές κεφαλαιαγοράς , υπ.οικονομικών , πρωθυπουργοοί κτλ) για την εκτίμηση της κρίσης το τελευταίο χρόνο… και πόσο .. μέσα έπεφταν πάντα.)

(μπορείτε να δείτε και τις αναλύσεις του Ρουμπινί για τα λεγόμενα ΄΄12 βήματα΄΄).

Προς το παρόν αυτό που αναμένεται (γίναμε και προφήτες εκτός απο πρόβατα ) είναι:

1.Κύμα επιχειρηματικών πτωχεύσεων.

2.Επέκταση των πτωχεύσεων σε ΄΄μεγάλες΄΄ τράπεζες παγκοσμίως (αυτές που είναι ΄΄ασφαλείς και δεν τις αγγίζει η κρίση΄΄ !!!).

3.Κατάρευση ασφαλιστικών οργανισμών

++++ ανεργία , πτώση βιοτικού επιπέδου κτλ…

και τελικά πιθανό

νομισματικό κραχ αφού οι καταχρεωμένες ως επι το πλείστον χώρες (με πρώτη και καλύτερη τις ΗΠΑ) φόρεσαν (ή ετοιμάζονται να φορέσουν) μόνες τους(;) την θηλιά της καλουμένης ΄΄διάσωσης΄΄.

ΥΓ:Περισσότερο απ’όλα με φοβίζει η παρουσίαση κάποιου ΄΄απο μηχανής θεού΄΄…. ή ΄΄διαβόλου΄΄…….

=======================================================

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΕ

Εαν η ένταση στις σχέσεις Αγγλίας και Ισλανδίας με το πάγωμα περιουσιακών στοιχείων κτλ είναι μια πρόγευση για την συνέχεια (όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ κρατών με αφορμή την ΄΄κρίση΄΄) , τότε μπορούμε να αναρωτηθούμε εαν η ΄΄κρίση΄΄ συνεχίσει να εξαπλώνεται , θα αντέξει το οικοδόμημα της ΕΕ και της ευρωζώνης ειδικότερα ή με τον ένα ή άλλο τρόπο το κάθε κράτος θα ΄΄τραβήξει το δρόμο του΄΄ με ότι αυτό συνεπάγεται;

Και μπορεί να ισχυρισθεί κάποιος ότι κάτι τέτοιο είναι (φαντάζει) απίθανο ιδιαίτερα αν δούμε την ένωση καθαρά στην μονεταριστική και γραφειοκρατική της διάσταση και σε αναφορά με τα διευρωπαϊκά συμφέροντα που αυτή υπηρετεί.Αλλά υπάρχει ένα μεγάλο ΄΄αλλά΄΄ που σε πρώτη φάση φάνηκε στην αντίθεση της Γερμανίας για κοινή δράση στα τεράστια προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί.Τι θα γίνει όταν η ΄΄κρίση΄΄ περάσει στην πραγματική οικονομία με την ανεργία και την δραματική πτώση του βιοτικού επιπέδου;Εαν κινδυνεύσει να διαλυθεί η ΕΕ αυτό μπορεί να γίνει μόνο με πίεση απο ΄΄κάτω΄΄ , τις επερχόμενες πεινασμένες μάζες Γαλλίας , Γερμανίας κτλ που δεν θα θέλουν ούτε να σκεφτούν ότι οι κυβερνήσεις τους δίνουν έστω και ένα ευρώ σε ΄΄άλλους΄΄.

ΥΓ:Όταν η πιστωτική ασφυξία (με τη μορφή της οικονομικής αναδίπλωσης) χτυπήσει μετά τις τράπεζες, υπερχρεωμένες οικονομίες όπως η δική μας τότε … (τι έμεινε να πουλήσουμε ή να βάλουμε ενέχυρο ;και θα το δεχτούν οι πιστωτές ή θα απαιτήσουν το χρέος ΄΄εν τη παλάμη΄΄;)

ΥΓ2:Ακόμα και αν υπάρξει η πολιτική βούληση για κοινή δράση στα πλαίσια της ΕΕ , υπάρχει το μεγάλο θέμα της ίδιας της δομής της ένωσης και της όποιας αποτελεσματικότητας των μηχανισμών της.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: